Η ομάδα ΛΑΣΠΗ παρουσιάζει το έργο ''Η ΠΟΜΠΗ''

Η ομάδα ΛΑΣΠΗ παρουσιάζει το έργο ''Η ΠΟΜΠΗ''.Μια Art Performance σε σύμπραξη με τον εικαστικό Ηρακλή Φοβάκη,η οποία πραγματεύεται το πέρασμα του ανθρώπου από το θάνατο στην αναγέννηση,μέσα από τα ταφικά έθιμα της αρχαιότητας.
Η ομάδα εμπνεύστηκε το έργο αποκλειστικά από τους κάτω χώρους (Κελιά) της οδού Βρυσακίου 17.
Οι παραστάσεις θα πραγματοποιούνται κάθε Παρασκευή,Σάββατο και Κυριακή απο τις 5 έως τις 28/11/10 στις 21.00

Στο πλαίσιο του Αthens Fringe Festival Η Αθήνα μας Ανήκει! H ομάδα «ΛΑΣΠΗ» παρουσίασε το χορόδραμα «ΠΡΟΔΟΣΙΑ» Μια Σύγχρονη Ιεροτελεστία, με θέμα τις τελευταίες ημέρες του Χριστού, μέσα από την αντιπαράθεση κειμένων της τραγωδίας «Χριστός» & «Τελευταίος Πειρασμός» του Ν. Καζαντζάκη.

H ομάδα «ΛΑΣΠΗ», τα μέλη της οποίας είναι κυρίως φοιτητές δραματικών σχολών & σχολών χορού, αλλά & επαγγελματίες του είδους, προτείνει το έργο «ΠΡΟΔΟΣΙΑ» θέλοντας να θέσει ένα ερωτηματικό στο διαχρονικό θέμα της Προδοσίας – Θυσίας.

Η παράσταση θα πραγματοποιήθηκε την Παρασκευή 18 Ιουνίου (19:30μμ) στο Κτήριο 56 – «Ελληνικός Κόσμος»/CAID Πειραιώς 254

Athens Fringe Festival Πειραιώς 260 "Ελληνικός Κόσμος" κτήριο 56

ATHENS FRINGE FESTIVAL

Η ομάδα "Λάσπη" συμμετέχει στο Athens Fringe Festival με το έργο "Προδοσία".
12 εθελοντές χορευτές και ηθοποιοί, αφηγούνται τις τελευταίες μέρες του Χριστού έχοντας ως έναυσμα το έργο " Ο Τελευταίος Πειρασμός" του Ν.Καζαντζάκη, με αναφορές σε επεισόδια απο θρησκευτικά κείμενα στο πλαίσιο του σωματοποιημένου θεάτρου.

Athens Fringe Festival,18/6
Κτήριο 56 του Ελληνικού Κόσμου/CAID,ΠΕΙΡΑΙΩΣ 260

"ΠΡΟΔΟΣΙΑ"

Κύριε, ποιός είσαι; Σαν Κένταυρος υψώνεσαι μπροστά μου, με τα χέρια στον ουρανό τανυσμένα, με τα πόδια καρφωμένα στη Λάσπη...
Είμαι εκείνος που αιώνια ανεβαίνει

Ανασηκώνεται η Γης μέσα στα φρένα σου και θωράει για πρώτη φορά ολάκερο το σώμα της. Ανατριχιάζει. Είναι ένα ζώο που τρώει τα παιδιά της-φυτά, ζώα, ανθρώπους, ιδέες- τ’αλέθει στα σκοτεινά σαγόνια της και τα ξαναχύνει στο χώμα.

Ανατριχιάζει η θάλασσα, σκίζεται σε δυό, κι ανεβαίνει από το λασπερό βυθό της ένα λιμασμένο, ανήσυχο, αόμματο σκουλήκι.

..."ΠΡΟΔΟΣΙΑ"...

Κάποτε κάθε Μ. Παρασκευή έβγαιναν τραγουδιστές συνοδεία οργάνων, ντυμένοι στα μαύρα και έλεγαν τα λαϊκά μοιρολόγια για το Χριστό... Κρατάγανε στα χέρια τους φρεσκοκομμένα ανοιξιάτικα αγριολούλουδα, με την πρωϊνή ακόμα δροσιά. Κρατούσαν επίσης ένα κομμάτι μαύρο πανί τεντωμένο. Το πανί ήταν μαύρο γιατί πάνω του καθρεφτιζόταν ο ουρανός...

Ό,τι ζεις στην έκσταση ποτέ δε θα μπορέσεις να το στεριώσεις σε λόγο.
Είδαμε τον ανώτατο κύκλο των στροβιλιζόμενων δυνάμεων. Τον κύκλο αυτόν τον ονοματίσαμε Θεό. Μπορούσαμε να του δώσουμε ό,τι άλλο όνομα θέλαμε. Άβυσσο, Μυστήριο, Απόλυτο Σκοτάδι, Απόλυτο Φως, Ύλη, Πνέμα, Τελευταία Ελπίδα, Τελευταία Απελπισία, Σιωπή.
Το μυστήριο αγρίεψε, πλήθυνε ο Θεός. Οι σκοτεινές δυνάμεις ανεβαίνουν, πληθαίνουν κι αυτές, όλο το ανθρώπινο νησί σαλεύει.

Τρέμει , παραπατάει, ακατάλυτη ενότητα, αίωνια με το Σύμπαντο, Απόλυτη Ροή, κρεμάμενος στην Άβυσσο


Έτσι η εφήμερη πράξη μας, συνειδητά ακλουθώντας τη φόρα του Σύμπαντου, δεν πεθαίνει μαζί μας

Μέσα μου οι Πρόγονοι κι Απόγονοι και οι Ράτσες όλες

O ανώτατος αυτός βαθμός της άσκησης λέγεται : Σιγή